Bu bölüm, Prof. Dr. Haluk Savaş’a ait foto galerisi içermektedir.

İnsan Hakları Savunucusu Prof. Dr. Haluk Savaş, aramızdan ayrılalı 12 gün oldu.Kendisini tanıyalı yaklaşık dört yıl olmuştu. O kara 15 Temmuz gecesinden sonra muhalif tweetleri ile tanıştım kendisini. Muhteşem bir insan olduğunu; o tarihten sonra öğrendim. Muhteşem diyorum; çünkü kendisi bir bilim adamıydı. İnsan Hakları Savunucusuydu, KHK Tv’nin kurucusuydu, farklı bir insandı. Ne bildiğiniz klasik profesörler gibi egolu ne de bildiklerinden

Eğitim 1966 Adana doğumlu, Orta öğrenimini 1984’de Adana Anadolu Lisesi’nde tamamladı. 1991’de Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden (İngilizce Eğitim) mezun oldu.1997’de Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nde Psikiyatri/Ruh Sağlığı ve Hastalıkları uzmanı oldu. 1999’da Marmara Üniversitesi Ortadoğu Enstitüsü’nde, Sosyoloji-Antropoloji alanında “Kültür-Psikiyatri İlişkisi” bitirme teziyle yüksek lisans derecesi aldı. İş Hayatı 1991-1992 Kahramanmaraş Pazarcık ilçesinde mecburi hizmetini yaptı. 1992-2000 Bakırköy Ruh ve Sinir

Aynı gözaltı listesindeydik. Beş altı gündür gözaltındaydık. Ne kadar da kalacağımız belli değildi. Kendisine henüz kanser teşhisi konmamıştı. Sağlık sorunları sebebiyle emniyet müdürlüğündeki ifadesinin bir an önce alınmasını istedi ve tutuklandığı haberini aldık. Bir gün sonra da ben tutuklandım. Aynı ceza evinde, farklı koğuşlardaydık. Bir kaç gün sonra avukatımla görüşmek üzere koğuştan çıkarıldığımda Haluk hocanın da avukatlarla tutukluların görüştüğü özel

Haluk Hocam siz çok güzel bir insandınız her şeyden önce. Hekim kimliğinizin yanında, insan haklarına olan hassasiyetiniz ve adalet için savaşmanız sizi anlatan en iyi şey belki de. Yaptıklarınızın hangi birini anlatsak, bilime adanmış bir ömür, iyi yetiştirilmiş öğrenciler ve geride bıraktığınız size hala dua eden hastalarınız. Hayalleriniz, ideallerinizin, inandıklarınızın kısacası ‘iyi ve doğru olan her şeyin’ peşinden koşmanız büyük

Size yenilmezdim ya.. Zindan ejderha olsa Ranza demirden kör yılan, duvarlar küften akrep, çıyan Pencere pervazları yarasa kusmuğu, Cıva gibi kör eden ışık damlası Soğuk zemin zemheriden ölü bir anne göğsü Devden, zebaniden kara kaşlı gardiyanlar, Bir ölü anne eli koridor duvarında coplar Size yenilmezdim ya.. Tekir’in nazlı E/esen yelidir yoldaşım, Çukurova’nın cömert, hür güneşine hamaldır başım Başım, köryılan ranzada

Haluk Savaş’a iki parmağını açmış eli havada fotoğraflarda bile sesi gür zafer çığlıkları atıyor susarak yüzünde yorgun sakalıyla dökülmüş kemoterapiden tarihi köprünün orada tarih yazıyor ayaklarına döşenmiş patlayıcıları söküyor gözü kara ama gözlerin her zaman aydınlıktır senin manzaralar sana yakışmakta eksik kalır ölürken kazanılmış savaşların piyadesi özleyerek ve okşayarak mevzilenen elinde silah yerine sadece kalem ağıtların en gürünü destanların başrolünü